කාත් කවුරුවත් ලඟ නැති මොහොතක පිට පැනපු
කඳුල නුඹද තනිකම දැක නෙතට හෙමින් උනපු
තුන් තිස් පෑ නින්ද නැතුව රෑ කලුවර විඳපු
සඳ එළියද නුඹ හෙමිහිට මගෙ අහසට ගලපු
දහසක් නෙතු මඟ හරිමින් හැම කල්හිම හොයපු
ඔය ඇස් දෙක හැමදාමත් මගෙ දුක් ගිනි නිවපු
පෙර දවසක අපි දෙන්නා රහස් කතා කරපු
වැලි පාරේ මඟ තිබුනා කඳුලු මඟෙන් ගලපු
එක දවසක් අපි දෙන්නා එකතු වෙලා හදපු
මාළිගාව හීනයක්ද මුදු වැල්ලෙන් බැඳපු
නටඹුන් මැද තවමත් ඇති සුසුම් හදින් හෙලපු
ගිහින් හොයමු අපි දෙන්නම සටහන් අපි තියපු
No comments:
Post a Comment