දුක ගේන කදුළකත් සැනසීම බිඳුවකුත් තියනවා
සඳ පහන නැති උනත් තරු පොකුරු මුදු එලිය ගෙනෙනවා
හැමදාම සුදු ඇඳන් කුමුදු මල් රෑ පුරා පිපෙනවා
මට මාව නැතිඋනත් හැමදාම නුබට මම ඉන්නවා
මගෙ කොපුල් මත තාම නුබෙ දෙතොල් උණුසුමත් තියනවා
මට පේන හීන වල හැමදාම නුබ හිනා මවනවා
අත පාන දුර ඉදන් නුබ තාම මට කතා කරනවා
මගෙ නේද හැමදාම මම ඉතින් මගෙ හිතෙන් අහනවා
නුබ ගේන සැනසීම මට මහා මෙර තරම් වටිනවා
නුබ සිනා සලනකොට මගෙ කඳුලු නොදැනීම මැකෙනවා
මම දෝත පානකොට නුබ සිනා වැස්සක්ව වැටෙනවා
නුබේ ඇස් වලින් මම.ජීවිතේ සොඳුරු තැන් දකිනවා
No comments:
Post a Comment